Het was een rommelige en tegelijk ook fijne zomer. We ontmoetten al verschillende pleegouders en spraken medewerkers van ENVER die terugkwamen van een fijne, welverdiende vakantie. Maar wat hadden we graag allemaal dat echte zomerweer gehad! Een heerlijk stralend zonnetje, een blauwe lucht in plaats van die grijze met regenbuien. We weten niet hoe dat voor u was, maar wij waren er echt even aan toe. Even lekker in een andere omgeving met een andere dynamiek.

ubuntu-1-1


De bijzondere schoolperiode met al zijn aanpassingen vanwege corona, het schakelen in het anders vormgeven van het contact met de netwerken van de kids, de onrust die voor sommige kinderen daardoor groter was dan anders en waarin anderen juist meer tot rust kwamen. Volgens mij waren we letterlijk toe aan een beetje ont-moeten…. de race tegen de klok, het rekening houden met alles wat er nog extra bij kwam, de vele vrije dagen om de kinderen op te kunnen vangen. Alles was letterlijk een beetje op, althans hier thuis wel. Herkenbaar? 

Ook binnen de Pleegouderraad hebben we tijdens de zomerperiode de boel op een iets lager pitje gezet. Om aandacht te kunnen geven aan ons thuisfront en om ruimte te geven aan datgene dat we willen doen groeien de komende tijd: het stevig neerzetten van de pleegouderraad met haar nieuwe aspirant-leden om zo de belangen van alle pleegouders en pleegkinderen te kunnen behartigen.

De vele online vergaderingen vanwege corona zorgden voor een andere verbinding. En laten we eerlijk zijn; dat online vergaderen scheelt heel veel (reis)tijd en ander geregel, maar je mist toch een wezenlijk deel van de echte verbinding met elkaar. 

In onze thuissituatie werd ik zowel in de aanloop naar de zomer als tijdens de vakantie gewezen op het belang van deze verbinding. Een voor de pleegzorg unieke vorm, want bijna niemand anders dan een medepleegouder heeft aan een half woord genoeg om te begrijpen hoe iets voelt. Hoe iets werkt. Of wat je nodig hebt.  Overigens doe ik daarmee ons netwerk dat klaarstaat, en naar ik meen het netwerk van vele pleeggezinnen, wel tekort. Ook zonder hen zou het op z’n tijd allemaal veel ingewikkelder zijn. Hoe fijn is het dat kids mogen logeren bij pleegouders waar ze gewoond hebben en de ander bij opa en oma. Een buurvrouw die iets leuks met 1 van de kinderen doet om even wat ruimte te geven aan de andere kinderen binnen het gezin.

Wat denkt u daarnaast van het pleegzorgkamp, wat een feestje! Daarover in deze nieuwsbrief meer. Of dat je netwerk klaarstaat om de kinderen onverwacht op te vangen als er sprake is van een ingewikkelde situatie. De pleegouders die dan met je meedenken over hoe je dit kunt aanvliegen, en de hulpverleners van ENVER die in hun vervangende rol hun uiterste best voor je doen…en zo kunnen we allemaal vast vele voorbeelden noemen.  

Het deed me denken aan “Ubuntu”. Een Afrikaanse levensfilosofie, die het ik en wij verbind. “Umuntu Ngumntu Ngbantu “ - Ik ben omdat wij zijn. En dat is nu nét wat zo toepasselijk is op vele pleegzorg vlakken; het vormgeven aan pleegzorg vraagt in elke situatie betrokkenheid van een grote groep verschillende mensen.
We hopen langzamerhand weer meer het “wij” te mogen ervaren in livetrainingen, ontmoetingsmomenten tussen pleegouders en met de mensen van ENVER. Weer letterlijk verbinden. Maar ook binnen de pleegouderraad. We hopen komende maanden te kunnen investeren in het vormen van nieuwe verbindingen met de nieuwe groep mensen die staat te popelen om met u die verbinding weer letterlijk in plaats van digitaal aan te gaan tijdens bijvoorbeeld thema-avonden. 
In de komende nieuwsbrieven zullen zij zich om de beurt aan u voorstellen. Al blijven we natuurlijk digitaal ook gewoon bereikbaar voor al uw vragen, verhalen of opmerkingen. Ook als u nieuwsgierig bent en deel zou willen nemen aan de POR, we horen het nog steeds graag van u! por.enver@gmail.com .

Met een hartelijke groet namens Ronald, Eline, Peggy, Sonaida, Debbie en Margreet,

Angélique Teeuw