Het Bloemetje april 2022

Het Bloemetje is inmiddels een zeer gewaardeerde en veel gelezen rubriek binnen de nieuwsbrief. Massaal geven onze pleegzorgbegeleiders hun pleeggezinnen op en dat is terecht! Vaak doen ze dat om een compliment te geven aan een pleeggezin of om aan te geven hoe trots ze zijn op dit gezin. Maar soms kan een bloemetje ook gewoon even een opsteker zijn voor een gezin wat door een pittige tijd gaat en wel een positieve noot kan gebruiken. Zo ook Leon en Eline die deze keer een bloemetje krijgen van hun pleegzorgbegeleider Dorien.

Als Dorien mij belt met het voorstel om een bloemetje aan te bieden aan Leon en Eline ben ik het direct met haar eens. Dorien nam een aantal maanden geleden het begeleidersstokje van mij over en ik weet als geen ander hoe hard deze pleegouders moeten werken om hun geweldige pleegdochter van 11 op de rails te houden. Daarnaast hebben zij het restant van de energie nodig om hun energieke pleegzoon van 9 te begeleiden in zijn ontwikkeling én de contacten met zijn moeder, waar pleegouders veel op investeren om het goed te laten verlopen. Ook helpen zij hem te laveren rondom het gedrag van zijn lieve maar op momenten pittige zus. Geen gemakkelijke opgave...

 

. Geen gemakkelijke opgave..

Hun pleegdochter komt bij Leon en Eline wonen rond haar eerste verjaardag. In die tijd is het nog erg gebruikelijk dat kinderen eerst naar een crisispleeggezin gaan totdat het perspectief helder is. Haar eerste levensjaar brengt zij dan ook door in een crisispleeggezin in Hardinxveld Giessendam. Een paar jaar later komt hun pleegzoon vanuit ditzelfde crisispleeggezin om bij Leon en Eline op te groeien.

 

Leon en Eline zijn pleegouders die veel kennis en ervaring hebben opgedaan in de loop der jaren en ook al veel hebben meegemaakt met hulpverleners en de biologische ouders van de kinderen. Fijne dingen maar ook heftige dingen. Door schade en schande wijs geworden noemen we dat geloof ik. De pittige bezoeken met de biologische moeder van hun pleegdochter staan ook in mijn geheugen gegrift en zijn voor zowel Leon en Eline als hun pleegdochter heel erg moeilijk geweest.

Leon en Eline zetten zich zolang ik hen ken maximaal in om de twee kinderen een fijn thuis te bieden en dit lukt hen ook, ook al denken zij zelf misschien soms van niet. Wat zij de kinderen mee geven is de onvoorwaardelijkheid van hun liefde, wat er ook gebeurt. En dat is eigenlijk van een groter belang dan dat het altijd perfect zou moeten gaan. Ook mijn collega Dorien ziet dat de afgelopen maanden. Zeker wanneer zij het begeleidingsplan schrijft van Leon en Eline en letterlijk op papier voor zich ziet wat deze mensen allemaal doen voor hun kinderen kan zij niet anders dan heel veel respect voor hen hebben. Want wat kan het pleegouder zijn ontzettend veel van je vragen zeg.

Leon en Eline gaan ondanks alles dapper door. Zij zijn nuchtere en eerlijke mensen en doen ontzettend veel op eigen kracht en met steun van het eigen netwerk. Leon en Eline verdienen het echt om even met een bloemetje in het zonnetje te worden gezet. Als pleegzorgbegeleider en pleegouders zijn wij samen nog onderweg om elkaar te leren kennen, want het heeft tijd nodig om te weten wat je aan iemand hebt. Maar met alles wat ik van Leon en Eline heb gezien de afgelopen maanden heb ik alle vertrouwen in onze samenwerking en hoop ik hen te kunnen bieden wat ze nodig hebben om te kunnen blijven doen wat ze doen, aldus Dorien.

bloemetje