Het Bloemetje juni 2022

Het Bloemetje is inmiddels een zeer gewaardeerde en veel gelezen rubriek binnen deze nieuwsbrief. Massaal geven onze pleegzorgbegeleiders hun pleeggezinnen op en dat is terecht! Vaak doen ze dat om een compliment te geven aan een pleeggezin of om aan te geven hoe trots ze zijn op dit gezin. Maar soms kan een bloemetje ook gewoon even een opsteker zijn voor een gezin wat door een pittige tijd gaat en wel een positieve noot kan gebruiken. Deze keer zijn mijn collega Karima en ik (Tamara) trots op de twee pleeggezinnen die elkaar een jaar geleden nog niet eens kenden en nu gewoon een intensief en heel waardevol contact hebben met elkaar omdat ze zorgen voor kinderen van dezelfde biologische moeder.

De familie Buijs begint in mei 2021 hun reis naar pleegzorgland. Carolien en Corné hebben zelf samen een dochter maar voelen ruimte in hun hart en huis voor nog een kindje. Al heel snel na hun aanmelding dient dat kindje zich aan in de vorm van een klein kereltje met een forse medische rugzak. Ga er maar aan staan! De familie Buijs zet zich onverminderd voor dit kleintje in zodat hij zich binnen zijn mogelijkheden zo optimaal mogelijk kan ontwikkelen. Daarvoor werken zij niet alleen samen met allerlei instanties en medici, maar zoeken zij ook het contact op met de mensen die zorgen voor zijn jongere broertje en zusje.

Veel luiers en weinig slaap
De familie Badri meldt zich in 2018 bij pleegzorg en begint hun pleegzorgavontuur door middel van een crisisplaatsing van twee kleintjes tegelijkertijd. Het crisispleegouderschap past hen als een jas, dat wordt al snel duidelijk. Inmiddels hebben er al vele kinderen de voordeur van hun huis gevonden om voor een korte of langere tijd te profiteren van de warmte en liefde van dit gezin. Zij kiezen er begin 2021 bewust voor om zich open te stellen voor een kleintje wat op mag groeien bij hen. Ik begeleid dit pleeggezin zelf al vanaf het begin en wanneer mij via een collega ter ore komt dat er voor een broertje en zusje samen een plekje gezocht wordt durf ik dit wel aan hen voor te leggen. Beide kinderen zijn jonger dan een jaar dus ook deze plaatsing zal pittig zijn. Het betekent hoe dan ook heel veel luiers en heel weinig slaap. Denk jij oprecht dat wij dat kunnen, vraagt Marlies me. Ja dat denk ik oprecht ja. Sterker nog, als iemand het kan dan zijn Aniel, Marlies en hun drie kinderen dat wel. En gaat het altijd vanzelf en is het altijd lachen? Natuurlijk niet! Maar de kinderen zijn intens geliefd, doen het fantastisch en gaan een hele fijne toekomst tegemoet.

Een band
De kracht van Marlies ligt vaak in contact met de biologische familie. Het is voor haar dan ook bijna vanzelfsprekend dat zij het contact opzoekt met de familie Buijs. Zeker vanwege het feit dat de ouders van deze drie kleintjes niet meer in Nederland wonen. De kinderen hebben met hen alleen een beperkt videobelcontact maar elkaar, elkaar zien ze zo vaak als mogelijk dankzij de inzet van hun twee lieve pleegmoeders. Die moeten daar best moeite voor doen. Ze wonen een eind bij elkaar vandaan en beide gezinnen hebben biologische kinderen en een daarbij behorend actief leven. Maar ze nemen die moeite. Omdat ze het belangrijk vinden voor de kinderen, maar inmiddels is het meer dan dat. Tussen beide gezinnen is er een band gegroeid die verder gaat dan alleen de zorg om deze kinderen en dat is super mooi om te zien. En als ik dan laatst, na een overleg op een willekeurige dinsdagochtend, ze allemaal een goede terugreis naar huis wens en hoor dat ze eerst met elkaar nog even lekker gaan picknicken in een parkje, dan word ik daar net als Karima gewoon super blij van.

Wat Marlies en Carolien doen, dat gunnen wij alle broertjes en zusjes die niet samen opgroeien.

Dank daarvoor!

Het bloemetje juni 2022